İlişkilerden bahsetmek istiyorum. E ilişkiler aile olduğumuzda nerelere evriliyor? Bu kısım zaman zaman ebeveynlerin ya da eşlerin kafa karışması karışıklığına sebep olabiliyor. Birbirini seven iki çift evlenmeye karar veriyorlar. Güzel bir yuva kuruyorlar. Evliliğin ilk zamanları gayet güzel ilişkiler. Birlikte bir yola çıkılmış olması, o birlikteliğin verdiği heyecan. Zaman içerisinde bir çocuk dünyaya geldiğinde bu ortak karar olabilir. Bazen eşlerden birinin aldığı bir karar olabilir. Çocuk dünyaya geldiğinde ilişkilerin farklı bir noktaya evriliyor olması eee eşler arasında sıklıkla gündeme gelen meseleler. Yani eş olmak ile ebeveyn olmak arasındaki geçişte her yetişkin uyum sağlama noktasında birbirinden farklı dinamikler içinde olabiliyorlar. Bazı ebeveynler bu ilişkiyi, eş ilişkisini sürdürebilirken sağlıklı bir şekilde sağlıklı eş ilişkisini sürdürebilirken bazı ilişkilerde, bazı evliliklerde çocuğun dahil olması bu eş ilişkisini olumsuz yönde etkileyebiliyor. Burada eşlerin birbiriyle teması çocuk noktasında her kişinin farklı motivasyonu ile farklı yerlere gidebiliyor. Ne demek istiyorum? Yani eee diyelim ki anne olan ebeveyn eee kendini çocuğa adayarak daha annelik rolü üzerinden var olmaya yani çocukla ilişkisini daha yoğun bir şekilde yaşayarak eşiyle olan ilişkiyi arka plana atma eğiliminde olabiliyor. Sıklıkla bu kadınlar la ilgili dönüşümü görüyoruz burada. Eee, yani burada erkeklerin aile kapsamında sanki sorumluluk çocukla ilgili, eee, daha çok anne üzerinden, eee, ilerlediği yönünde bir isteği ya da beklentisi olabiliyor. Yani erkek yine işine devam ediyor. Kendi hayat akışında var olan ilişkileri sürdürüyor. Ama e kadın bu noktada annelik rolü üzerinden daha fazla çocukla ilgili sorumluluk üstlenebiliyor. Bu da eşler arasındaki ilişkinin niteliğini olumsuz yönde etkileyebiliyor. Eee burada göz önünde bulundurulması gereken en önemli nokta eee çocuk da dahil olsa aile dinamiğinde anne baba, eş ilişkisi ile eee çocukla olan ilişkisi arasında nitelik olarak eee farklılık vardır. Yani ebeveyn olmak ile eş olmak arasında farklılıklar var. eşimize karşı sorumluluğumuz, e, ilişkimizin, e, sürmesi noktasında karşılıklı anlayış, belki bireysel olarak, eee, beraber zaman geçirmek, hala bir eşlerin birbirine olan ilgisini devam ettirmek, eee, kendi içlerinde etkinlik düzenlemek gibi beklentiler aile olduğunda farklı bir boyuta geçebiliyor. Şu nedenle önemli, eee, aileye çocuk dahil olduğunda çocuk e la olan ilişki çocuk üzerinden gittiğinde bu sefer çocuğun gözünde onlarla eşit bir zeminde olduğu bilgisini çocuğa eee, iletebiliyor. Ne demek istiyorum? Aslında aile bir üçgen ilişkisi iken bir düzlemde anne, çocuk, baba eşit gibi bir eee mesafeye neden olabiliyor. Yani annenin sırdaşı çocuk olabiliyor. Annenin kendi eee sorunlarını aktardığı kişi çocuk olabiliyor. Yani çocukla o ilişkideki mesafe doğru bir şekilde ilişkilendirilmediğinde aile içinde karmaşalara neden olabiliyor. Bu da zaman zaman eşlerin birbirinden soğumasına, birbirinden uzaklaşmasına, kendi gündemlerini ayrı ayrı oluşturmalarına e neden olabiliyor. Böyle bir ilişkide elbette ki çocuk için bu olumsuz bir getiri olacaktır. Çünkü çocuğun da ihtiyacı aslında anne baba ile ebeveynlik ilişkisinin yarın sıra anne ve babanın birlikte iyi ilişki içinde olduğunu izlemek. birlikte mutlu olduklarını görmek. Yani anne baba çocuğu yeri geldiğinde ayrı bir şekilde bırakarak birlikte e sosyal ilişkilerini eee yetişkinler olarak sürdürebilmeli ve çocuklar da bunu izleyebilmeli. Böyle bir dinamikte çocuk ailedeki yerini, çocuk olduğunu eee yani yetişkin dünyasına çok fazla dahil olmaması gerektiğini öğrenir. Bu da sağlıklı eee ilişki kurmanın temel eee adımlarından biridir. Yani eş ilişkisi ile ebeveynlik ilişkilerini birbirine karıştırmamak eşler arasındaki e ilişkinin önemli bir dinamiğidir. Bu nedenle yani erkekler açısından annelerin fazla anneliğe odaklandığını, ebeveynlik rolünün, eş rolünün önüne geçtiği durumlarda babaların ya da eşlerin sanki mevcut durumun dışında hissetmesi, dahil olmadığını hissetmesi gibi nedenlere sebep olabilir. Benzer şekilde annenin de fazlaca çocuğa odaklandığı eee durumlarda annenin yine kendine bir eş olarak hissetmemesi, daha fazla çocuk ve evle meşgul olmasının getirdiği tükenmişliği yaşamasına neden olabilir. Burada hani sınırları eee ve ilişkilerin nasıl bir düzlemde olduğunu göz önünde bulundurmakta fayda var. eee çoğu evliliğin çıkmaza girdiği, çoğu evliliğin bazen sonlandığı durumlar eee söz konusu olabiliyor. Burada en önemli nokta e aile olduğumuzda da eş olduğumuzu eee birlikte hala romantik ilişkimizin eee sürdüğünü ve buna da yatırım yapmamız gerektiğini unutmamaktır. Çünkü dediğim gibi çocuklarda birbirini seven iki anne babanın olduğu bir evde büyümenin tadını loya yaşamak isteyeceklerdir. Bunu izlemek isteyeceklerdir. Eee, bu noktada ilişkiler bu gözle bakılmasında fayda